Onze Incassoindustrie

Onze Incassoindustrie 23 januari 2017

Twee medewerken van Doras (een organisatie voor maatschappelijke dienstverlening in Amsterdam-Noord) gaan de deuren af van mensen met schulden. Uit de serie ‘Schuldig.’ Foto: Jean Counet

Dit klinkt misschien wat technisch, maar het is cruciaal. Omdat de tarieven zijn vrijgegeven, kunnen de schuldeisers nu winkelen onder deurwaarders. En zij kiezen natuurlijk voor de kantoren die het best in staat blijken hun geld terug te halen voor de laagst mogelijke prijs. De tarieven zijn inmiddels zo laag - het CJIB  betaalt bijvoorbeeld slechts 87 eurocent voor een incasso-opdracht  - dat het vaak niet meer uit kan.

‘Met ethiek hoog in het vaandel blijkt het lastig om scherp te concurreren,’ zo staat in het rapport Noblesse Oblige van de evaluatiecommissie Gerechtsdeurwaarders.  ‘Aandacht voor het individuele geval kost tijd en geld.’

Ook de Nationale Ombudsman zei een paar jaar geleden dat deurwaarders hierdoor hun vergoeding proberen terug te verdienen over de rug van de schuldenaar. De marktwerking kan,aldus de Ombudsman,  ‘ertoe leiden dat [de deurwaarder] invorderingsmaatregelen neemt die niet nodig, onredelijk en onbehoorlijk zijn.’ Mocht je dit principe in actie willen zien, bekijk dan de eerste aflevering van Schuldig even (waarin een gezin met kinderen en bejaarde schoonmoeder op straat wordt gezet). 

In de ernstigste gevallen leidt de financiële druk zelfs tot fraude. Vorige week bleek dat deurwaarderskantoor BSR ruim 300.000 euro aan onterechte kosten  in rekening had gebracht bij schuldenaars. Het bedrijf zat al jaren in de problemen door een groot contract met Intrum Justitia, een van de grootste Nederlandse incassobureaus, dat veel te weinig opleverde.

Ondertussen overweegt de staatssecretaris  om de tarieven voor schuldenaars nóg eens op te hogen, om de verliezen van deurwaarders goed te maken.

Bron: de correspondent.nl